Στον κόσμο των ήχων (Χρυσή Μπέρου)

ΗΧΟΣ ΠΡΩΤΟΣ       «ΟΥ» συνεχές Μητέρα. Αρχέγονος ήχος. Σαν χτύπος βαθύς πάνω σε κρουστό. Μητέρα, αρχέγονη αγάπη. Αρχή της ζωής μου. Κόκκινο βαθύ. Μητέρα σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ που μου έδωσες τη ζωή. Σκύβω ταπεινά και φιλώ τα πόδια σου. Παίρνω απόσταση. Εγώ δεν είμαι Εσύ. Δεν ταυτίζομαι πια με τη δική σου ζωή. Εγώ και [...]

Στον κόσμο των ήχων (Χρυσή Μπέρου)2014-07-24T08:51:24+03:00

Στη σέλα ανέβασες ξανά δυο χτύπους (Χρυσή Μπέρου)

Πού πάτε και τι βαρυγκωμάτε; Φροντίδα, ανένταχτη, τραχιά αντάμωσε στον ίσκιο της βερυκοκκιάς. Πατέρα, εσύ; Μη με ακούς; Μη τ’ άγρυπνο το βλέμμα ρίχνεις απάνω μου; Τηράς την  Ήλιου θυγατέρα, κόρη τ’ αγρού, κόρη ξανθή;   Ποιος είναι εκεί και δεν τολμώ να δω; Ποιος τον ώμο μου ακουμπά στ’ αριστερά μου πάλι;   Αφήνομαι [...]

Στη σέλα ανέβασες ξανά δυο χτύπους (Χρυσή Μπέρου)2014-07-24T08:32:33+03:00

Έλα να παίξεις στον κήπο μου (Χρυσή Μπέρου)

Έλα να παίξεις στον κήπο μου. Μη φοβάσαι. Ρίξε γύρω σου μια ματιά.   Τριφύλλι παχύ έχω στρώσει, ν’ ακουμπάν τα πόδια σου Αγριολούλουδα έχω φυτέψει, για να χρωματίζουν τη ματιά σου. Λεβάντες και κρίνα στις άκρες του, εκεί που συναντιόνται με τους τέσσερις ανέμους, Να σε τυλίγ’ η ευωδιά τους, σ’ όποιο σημείο και [...]

Έλα να παίξεις στον κήπο μου (Χρυσή Μπέρου)2016-05-28T14:29:39+03:00

Τ’ αψυχολόγητα του έρωτα (Χρυσή Μπέρου)

Aλμύρα  απ ’τα μάτια κύλησε αργά- Πολύ αργά-στα μάγουλα επάνω Φούσκωσ’ ο Έρωτας κι απογειώθηκ’ ο καθείς Μ’ ομπρέλες στον ουράνιο θόλο, στον αέρα.   Στρόβιλοι δεξιόστροφοι, πετούν, παντού και πάνε. Με δείκτη προστασίας τη στρογγυλή ομπρέλα.   Λυχνία φωτεινή φεγγίζει σε καθρέφτη, Περίτεχνα φτιαγμένο, Στολίδι της Βενέτσιας.   Άγγελοι ξεπηδήσανε ,μέσ’ απ ’αντανακλάσεις Φουριόζοι [...]

Τ’ αψυχολόγητα του έρωτα (Χρυσή Μπέρου)2014-07-22T19:00:49+03:00

Έχεις τη δύναμη να πορευτείς ακόμα; (Χρυσή Μπέρου)

Μπέρου: Έχεις την δύναμη να πορευτείς ακόμη;   12 Apr   Date: 12 Apr 2013 0 Comment Tags: Χρυσή Μπέρου Χρυσή Μπέρου Posted by: Χρύσα Ευαγγέλου   γράφει η Χριστίνα Χαντζαρίδου   Νύχτα ακόμη πυκνή, φως ακόμη να φανεί, Πορεύομαι σα σε θόλο από δένδρα τρανά, Σα σε στόμα ορθάνοιχτο, κοιτώντας να φτάσω στο λάρυγγα.   [...]

Έχεις τη δύναμη να πορευτείς ακόμα; (Χρυσή Μπέρου)2017-07-07T08:47:45+03:00

Ο φύλακας της λίμνης (Χρυσή Μπέρου)

Ήτανε, λέει κάποτε, ένας φύλακας. Ένας Φύλακας της λίμνης Είχε παράξενη μορφή, δεν θα’ λεγα ανθρώπινη. Ήταν πράσινος, μικροκαμωμένος, με πεταχτά αυτιά και πολύ γλυκό χαμόγελο. Φορούσε και ένα σκουφάκι κωνοειδές. Και η λίμνη ήταν ροζ και πηχτή, κάτι σαν γιαούρτι, απλωμένη σε μια τεράστια έκταση. Την περιέβαλλε ένα δάσος από δένδρα, όχι τα συνηθισμένα, [...]

Ο φύλακας της λίμνης (Χρυσή Μπέρου)2014-07-22T19:05:22+03:00

To πρώτο μου όραμα (Χρυσή Μπέρου)

Tις προάλλες έπιασα τον εαυτό μου να ανατρέχει σε εικόνες. Ροβόλαγα, λέει, το σκονισμένο μονοπάτι και ήμουν τριών χρονών. Είχα μπουκλίτσες στα μαλλιά και φορούσα ένα ροζόλευκο φορεματάκι με φρου-φρου γιακά και λουστρίνια παπούτσια, που έχασαν τη γυαλάδα τους από το χώμα. Ήμουν χαμογελαστή και χαρούμενη. Εξερευνούσα το τοπίο. Λίθοι πάνω στο μονοπάτι και λιβάδια [...]

To πρώτο μου όραμα (Χρυσή Μπέρου)2014-09-05T20:59:34+03:00