Μία είναι η αλήθεια, οι εκφράσεις της άπειρες (Χρυσή Μπέρου)

Συχνά επαναλαμβάνω μια φράση: Μια είναι η αλήθεια, οι εκφράσεις της άπειρες. Καθώς αναζητώ την αλήθεια μου ή καλύτερα την έκφραση της αλήθειας μου, μελετώ, ερευνώ,αμφισβητώ...   Παρακάτω παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο της B.A.Brennan "Χέρια όλο Φως",καθώς και απόσπασμα από τη διδασκαλία του Dr.Pan Ming, ιδρυτή του Zhineng Qigong. O καθένας ανέπτυξε τη δική [...]

Μία είναι η αλήθεια, οι εκφράσεις της άπειρες (Χρυσή Μπέρου)2014-09-28T11:45:13+00:00

Μπορεί (Χρυσή Μπέρου)

Μπορεί, μια μέρα, εκεί που έχω ξεκινήσει και αναζητώ μια διαφορετική οπτική γωνία στη ζωή μου, όπως... Να επιλέγω τη δουλειά που με εκφράζει, άσχετα αν τα χρήματα είναι πολύ λιγότερα από πριν, δείχνοντας εμπιστοσύνη σ’ αυτό που έρχεται Να ξεκαθαρίζω σχέσεις και να θέτω νέες βάσεις πιο ουσιαστικές Να αποδέχομαι τους φόβους μου Να [...]

Μπορεί (Χρυσή Μπέρου)2014-07-23T08:23:59+00:00

Tο δικαίωμα (Χρυσή Μπέρου)

Το δικαίωμα να είμαι άνθρωπος. Το δικαίωμα να αμφιβάλλω. Να έχω διάθεση να λιποτακτήσω. Να προσπαθώ να γυρίσω το κλειδί για να ξεμπλοκάρω και να μη τα καταφέρνω. Το δικαίωμα να αισθάνομαι κουρασμένος/η, αδύναμος/η, ανήμπορος/η, άκεφος/η Να ανεβαίνω το σκαλοπάτι, να κοιτάζω γύρω μου και να τρομάζω. Το δικαίωμα να αποκαλύπτω τον φόβο μου, την [...]

Tο δικαίωμα (Χρυσή Μπέρου)2014-07-25T15:21:08+00:00

Βυθίζομαι στο υγρό στοιχείο της ύπαρξης μου

Bυθίζομαι στο υγρό στοιχείο της ύπαρξής μου, Σαν να γλιστρώ νωχελικά  στα βάθη του είναι μου, Αναζητώντας το κέντρο. Τον πυρήνα μου.   Εκεί που όλα κυλούν στον ρυθμό της ροής. Της ροής και της ανάσας μου. Άπειρα σωματίδια σαν μικρές φούσκες Το γίγνεσθαι μου.   Βυθίζομαι στον ποταμό μου. Σ’ αυτόν που ολοένα κυλά [...]

Βυθίζομαι στο υγρό στοιχείο της ύπαρξης μου2014-07-23T08:00:31+00:00

H παρατήρηση στη καθημερινότητά μου (Χρυσή Μπέρου)

Μέσα στη μέρα μου βρίσκω χρόνο, μερικά λεπτά άλλοτε και δευτερόλεπτα, για να βρεθώ σε επαφή με τον εαυτό μου. Το πρωί στέκομαι στον καθρέφτη και με παρατηρώ. Παρατηρώ το σώμα μου με ειλικρίνεια. Το υγρό και αεικίνητο βλέμμα μου. Παρατηρώ τα ρουθούνια μου,  που ανοιγοκλείνουν σαν αιώνιοι πορτιέρηδες, επιτρέποντας την είσοδο και έξοδο της [...]

H παρατήρηση στη καθημερινότητά μου (Χρυσή Μπέρου)2014-07-22T14:06:20+00:00

Η ολότητα της ύπαρξής μου (Xρυσή Μπέρου)

Υπάρχουν φορές που προτιμώ να μείνω στη σιωπή. Και μάλιστα τον τελευταίο καιρό πολύ συχνά. Με φαντάζομαι να κάθομαι στον κορμό ενός ξαπλωμένου δένδρου και να ατενίζω.Το βλέμμα μου απλώνεται μακριά, αισθάνομαι να αγγίζει την υγρασία του χώρου. Τα χρώματα φωτεινά. Απέναντι βουνοκορφή  χιονισμένη και εμπρός της, δένδρο που το φύλλωμά του γέρνει ως κάτω [...]

Η ολότητα της ύπαρξής μου (Xρυσή Μπέρου)2014-07-22T14:36:16+00:00

Kαλύτερα να χτίζεις γέφυρες παρά τούβλα (Xρυσή Μπέρου)

Είναι αρκετές πια οι νύχτες, που χάρη στον αίθριο καιρό, κάθομαι στο μπαλκόνι μου και χάνομαι στον ουρανό   «Απόψε η μνήμη μου είναι  ένα εκατομμύριο ονόματα, πρόσωπα και πράγματα σχεδόν χωρίς πρόσωπα και πράγματα.» (Αντόνιο Πόρτσια)  Αφήνω το ανεπαίσθητο αεράκι να με αγκαλιάζει και επιτρέπω στη ματιά μου να ταξιδέψει στο αιώνιο μπλε, να [...]

Kαλύτερα να χτίζεις γέφυρες παρά τούβλα (Xρυσή Μπέρου)2014-07-22T14:01:33+00:00

Το εγώ και ο εαυτός μας (Xρυσή Μπέρου)

Έρχεται η μέρα που γλυστράμε μέσα από το σκιερό τούνελ και ξεπροβάλλουμε στο φως. Η πρώτη μας ανάσα. ΣΟΚ!!! Ήρθαμε στη ζωή. Φορέσαμε το καινούριο μας σώμα και νά ’μαστε. Θεοί στη κούνια μας, με κόσμο γύρω μας να τρέχουν στον παραμικρό λυγμό μας, στην ελάχιστη κίνησή μας. Δεν έχουμε όνομα, χωρίς όνομα δεν υπάρχουμε. [...]

Το εγώ και ο εαυτός μας (Xρυσή Μπέρου)2014-07-24T21:09:13+00:00

Είναι ζήτημα ζωής και ανάσας (Χρυσή Μπέρου)

Κυριακή οκτώ το πρωί. Καμπάνα στο βάθος ηχεί και καλεί. Ξύπνησα με διάθεση ευτυχίας, πως άνοιξα τα μάτια μου γι’ ακόμη μια μέρα και έχω εικοσιτέσσερις ώρες να ζήσω, να γευτώ, να χαρώ την ανάσα μου, που ακούραστα ανεβοκατεβαίνει στο στήθος μου. Πάλλεται ρυθμικά, φουσκώνει τον θώρακα και τον αδειάζει, υπενθυμίζοντάς με ότι είναι εκεί. [...]

Είναι ζήτημα ζωής και ανάσας (Χρυσή Μπέρου)2014-07-24T20:53:38+00:00

Στέκομαι μπροστά στη πόρτα σου (Χρυσή Μπέρου)

  Στέκομαι μπροστά στη πόρτα σου, Χαμηλωμένο το βλέμμα, συγκινημέν’ η ματιά Στέκομαι μπροστά στη πόρτα σου, Ούσα μικρή κι αδύναμη, με χέρια που τρέμουν, Με στεγνή λαλιά.   Στέκομαι μπροστά στη πόρτα σου Κι αδημονώ να σπρώξω με δύναμη Και να’ ρθω να σε βρω.   Διακρίνω απ’ τη χαραμάδα της Χρυσό φως να [...]

Στέκομαι μπροστά στη πόρτα σου (Χρυσή Μπέρου)2014-07-22T18:59:50+00:00